Ένα καινούργιο βήμα προς την δυστοπία

Πανεπιστημιακή αστυνομία

Κάθε μέρα ένα καινούργιο βήμα προς την δυστοπία. Αυτός θα μπορούσε να είναι ένας τίτλος που να περιγράφει την ζωή στην Ελλάδα τον τελευταίο χρόνο. Από την μία η πανδημία του κορονοϊού, το λοκνταουν και η ύφεση στην οικονομία και από την άλλη η διαρκής αυταρχικοποίηση του κράτους. Τα δύο αυτά φαινόμενα παρουσιάζονται να συνδέονται. Κάθε φορά που η αστυνομία επεμβαίνει για να διαλύσει μια διαδήλωση, όπως αυτή των φοιτητικών συλλόγων στην Θεσσαλονίκη, η επίσημη αιτιολογία είναι η καραντίνα. Όλοι ξέρουμε όμως ότι μάλλον δεν είναι έτσι τα πράγματα. Η ΝΔ σταδιακά μεταλλάσσεται σε ένα κόμμα που θυμίζει περισσότερο τον πολιτικό της πρόγονο την ΕΡΕ. Μαζί της η πολιτική κατάσταση στην χώρα μοιάζει να παίρνει χαρακτηριστικά της περιόδου πριν την μεταπολίτευση.

Μεσα σε αυτά τα πλαίσια έρχεται και ο νόμος για την δημιουργία νέου ειδικού σώματος της αστυνομίας για τα πανεπιστήμια. Τα πανεπιστήμια σύμφωνα με την κυβέρνηση είναι κέντρα ανομίας και διακίνησης ναρκωτικών. Η μόνη λύση για την αντιμετώπιση αυτού του προβλήματος είναι η δημιουργία ειδικού αστυνομικού σώματος στα πρότυπα υποτιθέμενων αντίστοιχων του εξωτερικού. Προφανώς τίποτα από όλα αυτα δεν ισχύει. Η εγκληματικότητα στον χώρο των πανεπιστημίων είναι μικρότερη από την υπόλοιπη κοινωνία. Εκτός αν εννοούμε ως εγκληματικότητα τα συνθήματα στους τοίχους. 

Τα πανεπιστήμια του εξωτερικού δεν έχουν ειδικό σώμα αστυνομίας για την φύλαξή τους. Έχουν φύλακες ιδιωτικούς ή δημόσιους όπως και τα ελληνικά. Σε όσες περιπτώσεις έχουν τελεστεί αξιόποινες πράξεις εντός των πανεπιστημίων η αστυνομία έχει επέμβει κανονικά ως όφειλε. Ακόμα και για κάποιες σπάνιες περιπτώσεις όπως η πρόσφατη επίθεση στην ΑΣΟΕΕ η ύπαρξη ειδικής αστυνομικής δύναμης δεν θα έκανε κάποια διαφορά σε σχέση με τους απλούς φύλακες. Είτε ο ένας είτε ο άλλος αν είχε αντιληφθεί τους δράστες θα μπορούσε να τους σταματήσει. Οι δράστες δεν οπλοφορούσαν. 

 

Ειδικοί φρουροί και αστυνομία

Το σώμα που πρόκειται να συγκροτηθεί δεν θα αποτελείται από αστυνομικούς άλλωστε. Αν και σκοπεύει να υπάγεται στην αστυνομία και όχι στις πρυτανικές αρχές. Θα αποτελείται από ειδικούς φρουρούς όπως και οι άλλες προσλήψεις που έκανε η ΝΔ στα σώματα ασφαλείας. Δηλαδή θα είναι ένα στρατιωτικοποιημένο σώμα που θα συγκροτείται από χαμηλότατης έως ανύπαρκτης εκπαίδευσης άτομα. Οι αντίστοιχοι συνάδελφοί τους μέχρι τώρα έχουν διακριθεί μόνο σε επιδείξεις υπέρμετρης βίας απέναντι σε πολίτες και σε περιστατικά παράβασης καθήκοντος

Ενδιαφέρον έχει ότι αντίστοιχη άποψη έχει και η ίδια η ένωση αστυνομικών υπαλλήλων. Στην ανακοίνωσή της γράφει ότι οι διαρκείς προσλήψεις ειδικών φρουρών και συνοριοφυλάκων αλλοιώνουν την σύνθεση της αστυνομίας και ότι το συγκεκριμενο σώμα πιο πολλούς κινδύνους θα δημιουργήσει από τα προβλήματα που υποτίθεται ότι θα λύσει. Άλλωστε τα σώματα που είναι επιφορτισμένα με την καταστολή των κινητοποιήσεων και έχουν πιο έντονο στρατιωτικοποιημένο χαρακτήρα δεν μπορούν να εκτελέσουν τα υπόλοιπα καθήκοντα των αστυνομικών. Δηλαδή την πραγματοποίηση ερευνών για ποινικές υποθέσεις, την εκτέλεση διοικητικών καθηκόντων κλπ. Όταν δεν υπάρχουν διαδηλώσεις να επιτηρεί το ειδικό σώμα για τις διαδηλώσεις ΟΔΟΣ απλά κάθεται. Κάτι αντίστοιχο ισχύει και για τα ΜΑΤ και αρκετούς από τους ειδικούς φρουρούς.

 

Πολιτική στόχευση του νόμου

Φυσικά όλα αυτά είναι γνωστά στην κυβέρνηση. Ο σκοπός της δεν είναι η ασφάλεια των φοιτητών. Ο σκοπός της είναι η εξαφάνιση και χειραγώγηση όλων των εναπομείναντων θυλάκων αντίστασης στην πολιτική της. Αυτό που ο Μαυρουδής Βορίδης αποκαλεί ανατροπή της (υποτιθέμενης) ιδεολογικής ηγεμονίας της αριστεράς. Ως εχθρό αντιλαμβάνεται το φοιτητικό κίνημα και προσπαθεί να το αντιμετωπίσει με διοικητικά μέτρα. Επίσης προσπαθεί να παίξει το παιχνίδι της πόλωσης με τον ΣΥΡΙΖΑ μπροστά στο ενδεχόμενο των πρόωρων εκλογών και με δεδομένη την αποτυχία στην διαχείριση της πανδημίας και την βύθιση της οικονομίας. Αλλά και να διορίσει μερικά δικά της παιδιά. Τα σώματα ασφαλείας είναι γνωστό ότι ψηφίζουν κατά πλειοψηφία τα συντηρητικότερα πολιτικά κόμματα. Αν διόριζε εκπαιδευτικούς και γιατρούς θα κινδύνευε αυτοί να συνδικαλιστούν και να στηρίζουν τις παρατάξεις που πρόσκεινται στην αριστερά.

Το ερώτημα που μπαίνει είναι κατά πόσο οι πολιτικές δυνάμεις που αντιτίθενται στον νέο νόμο για τα πανεπιστήμια μπορούν και θέλουν να συνεργαστούν ώστε να προσπαθήσουν να εμποδίσουν την ψήφισή του. Άρα να συγκροτήσουν ένα έστω προσωρινό μέτωπο απέναντι σε αυτόν τον νόμο. Το πρόβλημα στην δημιουργία λειτουργικών τέτοιων πρωτοβουλιών συνήθως δεν είναι ότι δεν είμαστε αρκετά αντιδεξιοί ή αποφασισμένοι αγωνιστές. Είναι ότι ορισμένοι θέλουν να φαίνονται πολύ αριστεροί. Η ιστορία πάντως σίγουρα δεν γράφεται με όρους φραστικών διακηρύξεων. Γράφεται βάση πολιτικών αποτελεσμάτων. Η ΕΡΕ, η μετεμφυλιακή Δεξιά αλλά και η ακροδεξια μεσουράνησαν στην πολιτική ζωή του τόπου περίπου 25 χρόνια. Για να σπάσει το απόστημα χρειάστηκε μια χούντα που προκάλεσε την εθνική τραγωδία της Κύπρου και ένα Πολυτεχνείο. Από ότι φαίνεται στην εποχή μας ο Μαυρουδής πιστεύει ότι πήρε την ιστορική του ρεβάνς για την Μεταπολίτευση. Το αν θα επαληθευτεί ή όχι παίζεται ακόμα.

ergatiki_antipoliteusi

H Εργατική Αντιπολίτευση δρα, αγωνίζεται, μαθαίνει και ελπίζει στους σεισμούς που μέλλονται να έρθουν.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

seven + seventeen =

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.