Επιστροφή στα θρανία

Την Τρίτη αναμένεται η ανακοίνωση για το οριστική ημερομηνία ανοίγματος των σχολείων. Οι δύο πιθανές ημερομηνίες είναι 7/9 και 14/9. Από ότι φαίνεται τμήμα των ειδικών επιστημονικών συμβούλων της κυβέρνησης προσανατολίζονται για άνοιγμα στις 7/9. Το σκεπτικό είναι ότι στην βάση που είναι όλα έτοιμα σε ότι αναφορά τα μέτρα που έχουν αποφασιστεί να ληφθούν δεν υπάρχει λόγος να χρονοτριβούμε. Δεδομένου μάλιστα ότι είναι πολύ πιθανό τα σχολεία να χρειαστεί να ξανακλεισουν  κάποια στιγμή τους επόμενους μήνες.

Παρόλη την εικόνα ετοιμότητας που προβάλλει η κυβέρνηση και τα φιλικά προσκείμενα σε αυτήν ΜΜΕ οι ανησυχίες και τα ερωτηματικά είναι διάχυτα. Τον Μάιο που η χώρα μετρούσε κάποιες δεκάδες κρούσματα τα σχολεία αποφασίστηκε να λειτουργήσουν με τμήματα μάξιμουμ 15 μαθητών. Τον Μάρτιο που η πανδημία άρχισε να εξαπλώνεται τα σχολεία έκλεισαν εντελώς. Οι κινήσεις αυτές σαφώς βοήθησαν στο να μην εξαπλωθεί ο κορονοϊός. Ανεξάρτητα απο το κατά πόσο έπρεπε να συνδυαστούν με επιπλέον μέτρα. Δωρεάν παροχή αναλώσιμων σε όλο τον πληθυσμό κ.α. Στην τωρινή συγκυρία που ο αριθμός των καθημερινών κρουσμάτων έχει πολλαπλασιαστεί και μοιάζει να είναι μόνιμα αυξητικός ο αριθμός των μαθητών ανά τάξη θα μείνει ως έχει. Τα στοιχεία λένε ότι περίπου ένα εκατομμύριο μαθητές στις δύο πρώτες βαθμίδες εκπαίδευσης πηγαίνουν σε τάξεις με περισσότερα από 17 άτομα.

Επιστημονικό προκάλυμμα της συγκεκριμένης απόφασης είναι κάποιες αμφιλεγόμενης αξίας δηλώσεις για την αποτελεσματικότητα του μέτρου. Δηλαδή ότι τα μικρότερα τμήματα θα βοηθήσουν μόλις 4% επιπλέον στο να έχουμε λιγότερα κρούσματα. Δεν χρειάζεται να είναι κανείς καθηγητής πανεπιστημίου για να καταλάβει ότι όταν έχουμε τέτοιο συνωστισμό ανθρώπων δύο δωρεάν πάνινες μάσκες και αντισηπτικό δεν αρκούν. Επίσης τάξεις με δύο σειρές θρανίων όπως στο διάγραμμα του κ. Μαγιορκίνη δεν υπάρχουν πολλές. Για να μην αναφερθούμε στο γεγονός ότι είναι λίγο δύσκολο να επιβάλεις σε ανήλικα την συνεχή χρήση μάσκας και υγειονομικών κανόνων. Πόσο μάλλον να επιβλεψεις έναν μεγάλο αριθμό παιδιών ώστε να τα τηρούν διαρκώς.

Στην εξίσωση πρέπει να μπουν και οι καθημερινές επαφές των μαθητών (γονείς, καθηγητές, συγγενείς). Πολλοί από αυτούς δουλεύουν σε μεγάλους εργασιακούς χώρους (εργοστάσια, γραφεία) ή έρχονται σε επαφή με συνεχόμενη ροή ανθρώπων (super market, επισιτισμός, εμπόριο). Επίσης μεγάλο τμήμα του πληθυσμού χρησιμοποιεί τα μέσα μαζικής μεταφοράς για τις μετακινήσεις του. Εκεί ο συνωστισμός είναι συχνός και δεν μοιάζει να έχουν ληφθεί μέτρα για να βελτιωθεί η κατάσταση. Οπότε οι τάξεις δεν είναι απομονωμένες γυάλες. Είναι τμήμα ενός συνολικού κοινωνικού πλέγματος στα πλαίσια του οποίου μπορεί να λειτουργήσουν πολλαπλασιαστικά και να έχουμε περισσότερα κρούσματα.

Το παράδειγμα άλλων χωρών της Ε.Ε. δείχνει ότι υπάρχουν πολλά περιθώρια κινήσεων. Τέσσερις χιλιάδες νέες αίθουσες διδασκαλίας και 50.000 νεοδιοριζόμενοι εκπαιδευτικοί στην Ιταλία. Μαζικά τεστ, νέες αίθουσες διδασκαλίας, τηλεκπαίδευση για μαθητές και φοιτητές με προβλήματα υγείας «από την πρώτη μέρα», στην Ολλανδία. Διαμόρφωση σχολείων σε γυμναστήρια, εγκαταλειμμένα κτίρια του δημοσίου ή των κρατιδιακών κυβερνήσεων, αύξηση κονδυλίων και προσωπικού στη Γερμανία.

Η στάση της κυβέρνησης είναι συνέχεια της πολιτικής της μπροστά στο άνοιγμα του τουρισμού. Μετακύλιση της ευθύνης και των βαρών στους πολίτες, μεσοβέζικα μέτρα χαμηλής αποτελεσματικότητας, έλλειψη σοβαρού κυβερνητικού σχεδιασμού. Μετά από μια τρίμηνη καραντίνα που εξουθένωσε οικονομικά τα λαϊκά στρώματα γίνεται φανερό ότι οι θυσίες που έγιναν πάνε χαμένες. Η κυβέρνηση πιστεύει ότι λόγω τουρισμού η αύξηση των κρουσμάτων είναι πλέον αναπόφευκτη και δεν σκοπεύει να σπαταλήσει πόρους για να την σταματήσει. Τα μέτρα που λαμβάνονται σκοπό έχουν το φαίνεσθαι.

Τον Σεπτέμβρη που μας έρχεται αναμένεται να ενταθούν οικονομική, υγειονομική και εθνική κρίση. Μπροστά στην κυβερνητική υποκρισία και ολιγωρία η αριστερά, τα συνδικάτα, οι λαϊκές οργανώσεις πρέπει να δράσουν. Χρειάζεται πρωτοβουλία και κινητοποίηση ώστε να προστατευθεί ο πληθυσμός από τους κινδύνους που έρχονται. Αυτό είναι κάτι που απαιτεί να ξεπεραστούν τα μέχρι τώρα σχήματα που έχουν κυριαρχήσει στον χώρο. Όσο οι αντιστάσεις που εμφανίζονται είναι ξεκομμένες και ασύνδετες τόσο η αντίδραση υπολογίζει ότι παίζει χωρίς αντίπαλο.

ergatiki_antipoliteusi

H Εργατική Αντιπολίτευση δρα, αγωνίζεται, μαθαίνει και ελπίζει στους σεισμούς που μέλλονται να έρθουν.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

12 + eight =

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.