Τα στερνά τιμούν τα πρώτα

Είναι γνωστό σε όλους ότι πριν λίγες μέρες έφυγε από την ζωή ο Μανώλης Γλέζος. Η φιγούρα του αποτελεί σύμβολο αντίστασης, κομμάτι της ιστορίας του τόπου και του κινήματος. Όταν με τον Λάκη Σάντα κατέβασαν την χιτλερική σημαία από την Ακρόπολη τη νύχτα της 30ής προς 31η Μάη του 1941 ήταν η πρώτη πράξη αντίστασης στους χιτλερικους στην Ευρώπη. Καταδικάστηκε μία φορά σε θάνατο το 1948 από στρατοδικείο αλλά η ποινή του μετατράπηκε σε ισόβια το 1950 μετά από διεθνή κινητοποίηση. Υπήρξε στέλεχος του ΚΚΕ από την εποχή της ΕΑΜικής αντίστασης, βουλευτής της ΕΔΑ το 1951 όντας φυλακισμένος. Ανέλαβε διευθυντης της “Αυγής” το 1956 και εκλέχτηκε βουλευτής της ΕΔΑ το 1961 όντας φυλακισμένος ξανά. Βραβεύτηκε το 1962 από την ΕΣΣΔ με το Διεθνές Βραβείο Ειρήνης Λένιν. Αμέσως μετά με το στρατιωτικού πραξικόπημα της 21ης Απριλίου συνελήφθη φυλακίστηκε και εξορίστηκε. Αποφυλακίστηκε το 1971. 

Συνολικά, ο Μανώλης Γλέζος καταδικάστηκε 28 φορές για την πολιτική του δραστηριότητα, από τις οποίες τρεις φορές σε θάνατο και παρέμεινε στις φυλακές 11 χρόνια και 5 μήνες και άλλα 4 χρόνια και έξι μήνες εξορία. Παρέμεινε, δηλαδή, κρατούμενος (φυλακή και εξορία) 16 χρόνια σε όλη τη ζωή του. Ο Ντε Γκωλ τον χαρακτήρισε «πρώτο παρτιζάνο της Ευρώπης». Από το ΚΚΕ αποχώρησε το 1968 καταδικάζοντας την επέμβαση της Σοβιετικής Ένωσης στην Τσεχοσλοβακία. Μετά τη Μεταπολίτευση εργάστηκε για την ανασυγκρότηση της ΕΔΑ, της οποίας διετέλεσε γραμματέας ως το 1985 και πρόεδρος από το 1985 έως το 1989. Υπήρξε βουλευτής  μέσω της συνεργασίας της ΕΔΑ με το ΠΑΣΟΚ το 1981 και το 1985. Το 1985 ανεξαρτητοποιήθηκε από την κοινοβουλευτική ομάδα του ΠΑΣΟΚ.

Το 2000 εκλέχτηκε βουλευτής με τον Συνασπισμό μέσα από τον οποίο δραστηριοποιούνταν πολιτικά. Το ίδιο και το 2012. Το 2014 εκλέχτηκε Ευρωβουλευτης με τον ΣΥΡΙΖΑ, θέση από την οποία παραιτήθηκε τον Ιούνη του 2015. Στις βουλευτικές εκλογές του Σεπτέμβρη του 2015 ήταν υποψήφιος βουλευτής με την ΛΑΕ με την οποία συνεργαζόταν πολιτικά μετέπειτα. Συμμετείχε δραστήρια στο Εθνικό Συμβούλιο για τη διεκδίκηση των γερμανικών αποζημιώσεων. Ζήτησε δημόσια συγγνώμη από τον ελληνικό λαό που εμπιστεύτηκε τον ΣΥΡΙΖΑ και την κυβέρνησή του το 2015. Πριν λίγες μέρες είχε δεχθεί τον Πρέσβη της Ρωσικής Ομοσπονδίας στην Αθήνα, Αντρει Μασλοφ, που του παρέδωσε το ανώτατο μετάλλιο «ήρωα της Ρωσίας» για την προσφορά του στον αντιφασιστικό αγώνα.

Όλα τα πολιτικά κόμματα στην Ελλάδα έβγαλαν ανακοινώσεις και όλα τα ΜΜΕ και εφημερίδες έκαναν εκτενή αφιερώματα στην ζωή και στους αγώνες του Μανώλη Γλέζου. Ανάμεσα στις ανακοινώσεις ξεχώρισε η ανακοίνωση που έβγαλε το ΚΚΕ στον Ριζοσπάστη. Το κόμμα μέσα από τις γραμμές του οποίου ο Γλέζος αγωνίστηκε κάποιες δεκαετίες της ζωής του, πήγε εξορίες και φυλακές, καταδικάστηκε από στρατοδικείο σε θάνατο, υπήρξε αρχισυντάκτης του Ριζοσπάστη το 1947.

Καταρχάς να πούμε ότι η ανακοίνωση είναι ακριβής σε αυτά που γράφει και φιλοξενήθηκε στο πρωτοσέλιδο του Ριζοσπάστη κάτω αριστερά όπως γίνεται και με περιπτώσεις στελεχών του ΚΚΕ. Σίγουρα όμως είναι λιτή και ελάχιστα αναφέρεται στην δράση του Γλεζου από την περίοδο που αποχωρεί από το ΚΚΕ. Επίσης αναφέρει ότι εκλέχτηκε βουλευτής με το ΠΑΣΟΚ χωρίς να εξηγεί ότι ήταν μέσω της συνεργασίας της ΕΔΑ με το ΠΑΣΟΚ.

Πρωτοσέλιδο Ριζοσπάστη 31/3/2020

 

Αρκετά περισσότερα και πιο εκτενή αφιερώματα στην ζωή και την δράση του έκαναν άλλες εφημερίδες ακόμα και “αστικές” όπως η Καθημερινή. Αυτό είναι κάτι που σχολιάστηκε αρκετά σε ιστοσελίδες, εφημερίδες και στα social media. Αντίστοιχο ζήτημα είχε δημιουργηθεί με τον αφορμή τον θάνατο του Χρόνη Μίσιου και την ανακοίνωση του ΚΚΕ πριν από λίγα χρόνια.

Οι ειδήσεις που εμφανίζονται αν γράψει κανείς γλέζος κκε στο google search

 

Εδώ προκύπτουν κάποια ερωτήματα. Αρχικά δεν θα αναφερθούμε σε κακόβουλες κριτικές στην ανακοίνωση. Θα προσπαθήσουμε να κάνουμε μια ουσιαστική κριτική όπως την καταλαβαίνουμε και να πούμε την γνώμη μας όσο μπορούμε αντικειμενικά. Στην πολιτική θεωρία κανένας πολιτικός δεν θεωρείται πλήρως ορθολογικά δρώντας. Όλοι είναι μερικώς ορθολογικά δρώντες. Αυτό σημαίνει ότι δεν είναι όλες οι αποφάσεις τους οι σωστοτερες/ωφελιμότερες για τον πολιτικό οργανισμό που εκπροσωπούν όπως μπορεί να κριθεί εκ των υστέρων βάση των αποτελεσμάτων. Άρα πιο απλά κάνουν και λάθη αν και στηρίζουν το σκεπτικό τους σε μια λογική ανάλυση της πραγματικότητας. Ή τουλάχιστον δεν κάνουν πάντα το σωστότερο όπως φυσικά ισχύει και σε κάθε πεδίο δράσης. Το ίδιο ισχύει φυσικά και για την ΚΕ του ΚΚΕ ή όποιον έγραψε και εξέδωσε αυτή την ανακοίνωση.

Αυτή όμως είναι η δεύτερη φορά μέσα σε λίγα χρόνια που συμβαίνει κάτι αντίστοιχο. Άρα δεν μπορούμε να πούμε ότι το ΚΚΕ δεν ήξερε τι αντίδραση θα εμφανιστεί από τον τύπο, από ανένταχτους αριστερούς, από μέλη και υποστηρικτές άλλων κομμάτων, από πολίτες. Οδηγούμαστε λοιπόν στο συμπέρασμα ότι το περίμενε και παρόλα αυτά εξέδωσε μια ανακοίνωση πιο λιτή από αυτό που περίμεναν οι περισσότεροι.

Η γνώμη μας είναι ότι η ανακοίνωση είναι αυτή που είναι γιατί εξυπηρετεί μια πολιτική σκοπιμότητα του ΚΚΕ. Αντίστοιχη με αυτή που εξυπηρετεί η γενικότερη πολιτική γραμμή και λογική του κόμματος. Το ένα σκέλος της είναι  το εξής. Το δεύτερο μεγαλύτερο πολιτικό αμάρτημα για έναν αγωνιστή σύμφωνα με το ΚΚΕ είναι να μην το στηρίζει και να στηρίζει κάποιο άλλο κόμμα της αριστεράς. Αυτό τον κάνει αυτόματα οπορτουνιστή. Δηλαδή εξυπηρετητή των αστικών συμφερόντων μέσα στο εργατικό/κομμουνιστικό κίνημα. Ίσως τίμιο, καλών προθέσεων, παραπλανημένο αλλά παρόλα αυτά οπορτουνιστή. Πράγμα εντυπωσιακό βέβαια δεδομένου ότι μιλάμε για ένα κόμμα που στα 100 και πλέον χρόνια της ηρωικής και πολυκύμαντης ιστορίας του έχει καταφέρει να χάσει με τον έναν ή με τον άλλο τρόπο κάθε μεγάλη ιστορική ευκαιρία του κινήματος.

Το μεγαλύτερο αμάρτημα από όλα όμως  για έναν αγωνιστή κατά την λογική του ΚΚΕ είναι να ήσουν μέλος ή ακόμα χειρότερα στέλεχός του και να προσπαθήσεις να εκπροσωπήσεις άλλη λογική από αυτή της επίσημης γραμμής εντός του κόμματος οργανωμένα ώστε να την κάνεις να πλειοψηφίσει (φραξιονισμός). Ειδικά αν αποχωρήσεις φτιάχνοντας ή ενισχύοντας ένα άλλο κόμμα που προσπαθεί να το αντικαταστήσει στον ρόλο του στα κινήματα και στην κοινωνία. Να αμφισβητήσεις δηλαδή την κομματική ιεραρχία προσπαθώντας να πείσεις και άλλους για αυτό και στην συνέχεια να γίνεις πολιτικός του “ανταγωνιστής”. Ανεξάρτητα αν είχες δίκιο ή όχι, ή πόσο δίκιο είχες τουλάχιστον στην συγκεκριμένη συγκυρία. Αυτό λένε εμμέσως και οι συγκεκριμένες ανακοινώσεις και φυσικά αυτό το συμπέρασμα αφορά πρωτίστως τα μέλη και τους οπαδούς του που δεν πρέπει να αρχίσουν να σκέφτονται διαφορετικά για τους διαφωνούντες.

Θα μπορούσε εδώ κάποιος να σκεφτεί ότι αφού εδώ πρόκειται για μια πολύ συγκεκριμένη περίπτωση αγωνιστή τότε γιατί ίσως να μην βγάλει μερικά μεγαλύτερα αφιερώματα μόνο και μόνο για να ικανοποιήσει τις διαθέσεις των ανθρώπων στους οποίους και το ΚΚΕ απευθύνεται και θα ήθελε δυνητικά να το στηρίξουν. Η έστω αντιμετωπίζοντας το ζήτημα δημοσιογραφικά ο Ριζοσπαστης και ο 902 να καλύψουν τις διαθέσεις του αναγνωστικού κοινού που θέλει να διαβάσει για τον Γλέζο γράφοντας περίσσοτερα και εκτενέστερα άρθρα. Αντίστοιχα έκανε ο ΣΥΡΙΖΑ και η Αυγή παρότι ο Γλέζος είχε φύγει από το κόμμα τους και τους είχε καταγγείλει.

 

Πρωτοσέλιδο Αυγής 31/3/2020

 

Εδώ πάμε στο δεύτερο σκέλος του ζητήματος. Το ΚΚΕ δεν πιστεύει ότι χρειάζεται η πολιτική του γραμμή να συμβαδίζει με τις διαθέσεις των μαζών ώστε να τις κερδίσει. Πιστεύει ότι αυτό γίνεται μέσα από τις ιδεολογικές αντιπαραθέσεις και την σύγκρουση. Αφού οι πολιτικοί αντίπαλοι αντιμετωπιστούν οι μάζες θα οδηγηθούν με το μέρος του. Την εφαρμογή αυτής της γραμμής τα τελευταία 20 χρόνια την βλέπουμε στο φοιτητικο κίνημα, στο εργατικό κίνημα, την περίοδο 2010-2015 με το πολιτικό κενό που είχε δημιουργηθεί. Άρα και εδώ για άλλη μια φορά ιεραρχεί την ιδεολογική αντιπαράθεση σε σχέση με την πολιτική (σεχταρισμός). Το εντυπωσιακό για την περίπτωση του ΚΚΕ της εποχής μας θα ήταν να έβγαζε μερικές ανακοινώσεις αντίστοιχες της προσφοράς του Γλέζου και όχι το ανάποδο.

Πολλές φορές σε συζητήσεις για την πορεία αγωνιστών που άλλαξαν δρόμο αναφέρεται η φράση “Τα στερνά τιμούν τα πρώτα”. Στην περίπτωση του Μανώλη Γλέζου τα στερνά, τα πρώτα και όλη η πορεία του ήταν ίδιας αξίας. Η φράση αυτή βέβαια ίσως να μπορεί να ταιριάξει και σε περιπτώσεις πολιτικών κομμάτων και ιδεολογικών ρευμάτων εντός του κομμουνιστικού κινήματος. Εκεί δεν ξέρω κατά πόσο μπορούμε να πούμε σε όλες τις περιπτώσεις ότι τα στερνά τους τιμούν τα πρώτα τους.

 

ergatiki_antipoliteusi

H Εργατική Αντιπολίτευση δρα, αγωνίζεται, μαθαίνει και ελπίζει στους σεισμούς που μέλλονται να έρθουν.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

20 + one =

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.