Η επίθεση στον πρύτανη της ΑΣΟΕΕ και τα δύο άκρα

Καταγγελίες και αποτροπιασμό από όλες τις πλευρές προκάλεσε η εικόνα από την εισβολή στο γραφείο του πρύτανη της ΑΣΟΕΕ που κυκλοφόρησε πριν από λίγες ημέρες στο διαδίκτυο. Το ίδιο συνέβη φυσικά και από όλες τις οργανώσεις και κόμματα της αριστεράς και τους περισσότερους τουλάχιστον σχηματισμούς του αναρχικού χώρου. Ο τρόπος ερμηνείας του περιστατικού και των αιτιών του ωστόσο διαφέρουν αρκετά.

Yπάρχει μια σχολή θεώρησης την οποία εκπροσωπεί κυρίως το ΚΚΕ και καποιες οργανώσεις της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς. Είναι αυτοί που αντιμετωπίζουν το περιστατικό σαν προβοκάτσια. Αυτή είναι μιας συνήθης απάντηση από τμήμα του κινήματος απέναντι σε ενέργειες που εκ των πραγμάτων το πολιτικό τους αποτέλεσμα είναι ξεκάθαρα αρνητικό. Ακριβώς επειδή δίνουν πάτημα στην απέναντι πλευρά να εντείνει την καταστολή χωρίς να φέρνουν κανένα αποτέλεσμα. 

Είναι όμως έτσι τα πράγματα? Μήπως αυτή η άποψη είναι μια απλουστευτική αντιμετώπιση που έχει μάλιστα και συνωμοσιολογικό χαρακτήρα? Υπονοώντας δηλαδή ότι πίσω από κάθε καταστροφική ενέργεια κρύβεται ένα εχθρικό κέντρο συντονισμού που την έχει ενορχηστρώσει. Ή ότι υπάρχουν πολιτικές ομάδες που η ολη τους η δραστηριότητα στρέφεται αποκλειστικά ενάντια στα συμφέροντα του κινήματος. Όπως οι ίδιοι φαντάζονται για τον εαυτό τους ότι η δική τους δράση είναι πάντα απόλυτα σωστή και καίρια. 

Ένας μεγάλος αριθμός των οργανώσεων της αριστεράς και της αναρχίας δίνουν μεγαλύτερη έμφαση στην πραγματοποίηση μάλλον ξεκομένων από το υπόλοιπο κίνημα αντιστάσεων. Συχνά μάλιστα με συμβολικό και όχι πολιτικό χαρακτήρα (καταλήψεις κτιρίων, μικροσυγκρούσεις με την αστυνομία, κα). Άρα καλλιεργούν εμέσως μια πιο ακτιβιστική αντίληψη για την πολιτική δράση. Συγκρουόμενοι συνήθως πολιτικά με όλες τις υπόλοιπες δυνάμεις στον χώρο τους. Οι αντιπαραθέσεις μάλιστα καμιά φορά παίρνουν και χαρακτήρα φυσικών συγκρούσεων. 

Προέκταση λοιπόν κάποιων πολιτικών αντιλήψεων και πρακτικών και αποτέλεσμα του πολιτικού αδιεξόδου της ριζοσπαστικής αριστεράς ίσως πρέπει να θεωρηθεί η εξάπλωση των ομάδων που δραστηριοποιούνται με ακτιβιστικού τύπου παρεμβάσεις. Το περιστατικό στην ΑΣΟΕΕ φυσικά πάει σε νέο επίπεδο αυτές τις πρακτικές για την περίοδο μας τουλάχιστον. Οπωσδήποτε πρέπει να καταγγελθεί και είναι μια ενέργεια άθλια. 

Παρόλα αυτά θέλει προσοχή ο χαρακτηρισμός του ως φασιστική πρακτική. Ο φασισμός ιστορικά και στην χώρα μας πρόσφατα με την Χ.Α. είναι συνδεδεμένος με πολύ βιαιότερες ενέργειες. Άρα τέτοιες συγκρίσεις είναι μάλλον υπερβολικές και άστοχες. Επίσης εμμέσως δικαιώνουν την κριτική περί δύο άκρων που αναπτύσει η κυβέρνηση για να προωθήσει νέα κατασταλτικά μέτρα. Η πραγματικότητα είναι ότι το άκρο που απειλεί την κοινωνία μας είναι ένα. Η ακροδεξιά που μοιάζει να συγχωνεύεται με τις νεοφιλελεύθερες αντιλήψεις σε έναν νέο πολιτικό πόλο. Η αντιμετώπιση της μπορεί να γίνει μόνο με πολιτικά μέσα και απαιτεί την ενεργό συμμετοχή του λαϊκού παράγοντα. Όχι μερικών αυτόκλητων τιμωρών.

ergatiki_antipoliteusi

H Εργατική Αντιπολίτευση δρα, αγωνίζεται, μαθαίνει και ελπίζει στους σεισμούς που μέλλονται να έρθουν.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

13 − 8 =

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.