Η Μόρια και το δηλητήριο της ακροδεξιάς

Προς το τέλος της μοιάζει να οδηγείται η επιχείρηση της αστυνομίας για να οδηγηθούν οι πρόσφυγες στην Μυτιλήνη στην νέα δομή του Καρά Τεπέ. 9000 από τους 13.000 που κατοικούσαν στην Μόρια είχαν μεταφερθεί μέχρι το πρωί του Σαββάτου στο νέο ΚΥΤ. Πολλά ερωτηματικά όμως μένουν ανοιχτά για τον τρόπο αντιμετώπισης του περιστατικού από την κυβέρνηση. Από την ενοχοποίηση των προσφύγων για τις πυρκαγιές έως τις καταγγελίες για βιαιοπραγίες της αστυνομίας σε συνεργασία με ακροδεξιούς ενάντια σε μετανάστες και αλληλέγγυους.

Η κατασκηνωση του Καρά Τεπέ κατά κοινή παραδοχή δεν μπορεί να φιλοξενήσει όλους αυτούς τους ανθρώπους. Ειδικά για μεγάλο χρονικό διάστημα. Είναι χαρακτηριστικό ότι διαθέτει μόλις 37 χημικές τουαλέτες και καμία εγκατάσταση υγιεινής. Υπάρχουν σκηνές στις οποίες κατοικούν ως και 100 μετανάστες, πολλές χωρίς πατώματα. Άρα και η νέα δομή αποτελεί ένα αντίστοιχο με την Μόρια κολαστήριο. Μέσα σε συνθήκες εξάπλωσης του κορονοϊού μάλιστα μπορεί να λειτουργήσει και σαν υγειονομική βόμβα.

Η πυρκαγιά της Μόρια και το αντίστοιχο περιστατικό την Κυριακή το βράδυ στο ΚΥΤ της Σάμου δείχνει ότι το προσφυγικό στα νησιά μοιάζει να μπαίνει σε νέα περίοδο. Οι δομές φιλοξενίας είναι πλήρως ακατάλληλες και όσο συνεχίζουν να αυξάνουν τον πληθυσμό τους γίνονται όλο και πιο δυσλειτουργικές. Η ανάγκη για αποσυμφορηση τους είναι άμεση πριν δημιουργηθεί μια καινούργια κρίση. Η απελπισία που συσσωρεύεται στον προσφυγικό πληθυσμό είναι απόλυτα λογικό να δημιουργεί βίαιες αντιδράσεις και ξεσπάσματα. Από την άλλη πλευρά στους ντόπιους βρίσκουν ευκαιρία και εξαπλώνονται ξενοφοβικές και ακραίες ρατσιστικές απόψεις και συμπεριφορές. Τα νησιά εκτός από αποθήκες ψυχών μετατρέπονται σε φυτώρια του ρατσισμού και της ακροδεξιάς.

Οι πολεμικές συγκρούσεις και η εξάπλωση της φτώχειας στην Μέση Ανατολή δεν πρόκειται να σταματήσουν σύντομα. Φροντίζει το ΝΑΤΟ και η ΕΕ πρώτα από όλους για αυτό. Παρεμβαίνοντας και υποκινώντας την αποσταθεροποίηση σε χώρες όπως η Συρία. Αποτέλεσμα αυτής της πολιτικής είναι τα καραβάνια των προσφύγων που φτάνουν στα σύνορά μας. Άρα πέρα από βραχυπρόθεσμους στόχους για τον διαμοιρασμό και την φιλοξενία των προσφύγων σε κανονικά καταλύματα στην ενδοχώρα χρειαζόμαστε και μια νέα αντιμετώπιση του προβλήματος. Αμφισβήτηση και κατάργηση δηλαδή του ευρωπαϊκού πλαισίου που τους κρατάει φυλακισμένους στην Ελλάδα. Ώστε να μπορέσουν να τους δοθούν χαρτιά και να μετακινηθούν στον προορισμό που θέλουν να πάνε. Άλλωστε η συντριπτική πλειοψηφία αυτών δεν θέλει να μείνει στην χώρα μας.

Είναι όμως αυτά συμπεράσματα άγνωστα στην κυβέρνηση. Είναι ζήτημα μόνο ανικανότητας και ιδεοληψίας η μέχρι τώρα αντιμετώπιση του προσφυγικού. Μάλλον όχι. Η Ν.Δ. είναι ένα κόμμα με έντονο τον ξενοφοβικό και ρατσιστικό λόγο σε πολλά προβεβλημένα στελέχη της αλλά και σε κάποιες κεντρικές πολιτικές της εξαγγελίες. Ο αντιπρόεδρος της Άδωνις Γεωργιάδης έχει δηλώσει ότι η Ελλάδα πρέπει να παρέχει κλειστά κέντρα στους πρόσφυγες για να μην τους προτρέπει να έρθουν εδώ. Άρα εμέσως είναι σαν να υποστηρίζει ότι οι συνθήκες διαβίωσης πρέπει να είναι άσχημες ώστε να λειτουργούν σαν αντιπαράδειγμα για τους μελλοντικούς μετανάστες. Αυτό φυσικά είναι μια λαϊκιστική, απλουστευτική άποψη που δεν ισχύει. Οι ροές δεν αυξομειώνονται βάση της σκληρότητας αντιμετώπισης της Ελλάδας. Το μέγεθός τους εξαρτάται από τις γεωπολιτικές συνθήκες στις χώρες προέλευσης των προσφύγων μεταναστών πχ φτώχεια, ένταση συγκρούσεων κ.α.

Τέτοιες θέσεις ικανοποιούν ένα ακροδεξιό ακροατήριο. Αυτό το κομμάτι των ψηφοφόρων που κατέβηκαν στις πορείες για το Μακεδονικό και πριν τις τελευταίες εκλογές στήριζαν Χρυσή Αυγή, ΑΝΕΛ και άλλα συντηρητικά κόμματα. Ένα μέρος αυτών των ψηφοφόρων στήριξε την Ν.Δ. στις τελευταίες εκλογές. Συμβάλοντας στην διαμόρφωση της μεγάλης διαφοράς από τον δεύτερο ΣΥΡΙΖΑ. Αυτό είναι μια σχέση που ανατροφοδοτεί την ρητορική και τις πολιτικές πρακτικές του κυβερνώντος κόμματος. Κάτι τέτοιο φαίνεται πιο έντονα σε δηλώσεις συγκεκριμένων πολιτικών στελεχών όπως Γεωργιάδης, Βορίδης, Κυρανάκης, Μπογδάνος κ.α.

Η ανθρωπιστική λύση που πρέπει να δοθεί στο προσφυγικό λοιπόν δεν είναι απαραίτητη μόνο για τους πρόσφυγες που συνωστίζονται στα νησιά. Είναι απαραίτητη και για εμάς. Για να ελπίζουμε πως θα ζήσουμε σε μια κοινωνία που θα έχει απαλλαγεί από ακροδεξιές, ρατσιστικές και μισαλλόδοξες αντιλήψεις. Άλλωστε το επίπεδο και ο πολιτισμός μιας κοινωνίας φαίνεται από το πως συμπεριφέρεται στους πιο αδύναμους. Σήμερα αυτοί είναι οι πρόσφυγες. Αύριο τμήματα του ντόπιου πληθυσμού είναι πιθανό να οδηγηθούν σε συνθήκες περιθωριοποίησης και ακραίας φτώχειας στα πλαίσια της ύφεσης που διανύουμε. Σε μια τέτοια περίπτωση θα πρέπει να έχουμε καλλιεργημένα τα αντανακλαστικά και τις δομές της συλλογικότητας και της αλληλεγγύης.

ergatiki_antipoliteusi

H Εργατική Αντιπολίτευση δρα, αγωνίζεται, μαθαίνει και ελπίζει στους σεισμούς που μέλλονται να έρθουν.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

eighteen + 18 =

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.