Καταστολή και κίνημα την εποχή του Χρυσοχοΐδη

Χωρίς απρόοπτα και επιθέσεις της αστυνομίας εξελίχθηκαν οι πορείες κατά του νόμου για τις διαδηλώσεις μετά την ψήφισή του. Παράλληλα ήταν και οι πρώτες συγκεντρώσεις που πραγματοποιήθηκαν παραβαίνοντας τον συγκεκριμένο νόμο αφού δεν είχαν δηλωθεί υπεύθυνοι. Παρόλα αυτά το δόγμα νόμος και τάξη της κυβέρνηση καλά κρατεί.

Η χθεσινή επίθεση στην αντισυγκέντρωση που πραγματοποιήθηκε στην πλατεία Βικτώριας είναι ακόμα ένα επεισόδιο στο ίδιο έργο. Η αστυνομία επιτέθηκε στους διαδηλωτές όταν αποχωρούσαν και προχώρησε σε τρεις συλλήψεις που θα οδηγηθούν την Παρασκευή στον ανακριτή. Μάλιστα βίντεο που κυκλοφορούν δείχνουν αστυνομικούς να τοποθετούν μπουκάλι που μοιάζει να περιέχει βενζίνη στην τσάντα του συλληφθέντα.

Το μήνυμα τέτοιων ενεργειών είναι σαφές. Μην κατεβαίνεις στον δρόμο γιατί κινδυνεύεις. Μην αντιδράς γιατί θα έχεις προσωπικές συνέπειες. Από την άλλη οι αστυνομικοί που υπερβαίνουν τα καθήκοντά τους και προχωρούν σε ξυλοδαρμούς και αναίτιες επιθέσεις σε διαδηλωτές απολαμβάνουν προκλητική ασυλία

Στην περίπτωση του ξυλοδαρμού του Βασίλη Μάγγου στον Βόλο και με όλη την δημοσιότητα που έχει πάρει το θέμα μετά τον θάνατό του το υπουργείου δεν έχει διατάξει ακόμα καν ΕΔΕ. Στα πρόσφατα παρόμοια περιστατικά με τους δύο νεαρούς στα Σεπόλια και με τον μοτοσικλετιστή που χτύπησε συνοδός επίσημου προσώπου,από ότι φαίνεται του Γ. Δημητριάδη διευθυντή του πρωθυπουργικού γραφείου και ανιψιού του πρωθυπουργού, η έρευνα του υπουργείου δεν έχει καταλήξει κάπου ξανά. 

Το ερώτημα που μπαίνει για το κίνημα μπροστά σε αυτά τα φαινόμενα είναι πως μπορεί να περιφρουρήσει και να προστατέψει τις δράσεις του χωρίς να μειώσει την δραστηριότητά του και χωρίς να αποδεχτεί την νέα κατάσταση που διαμορφώνει ο νόμος Χρυσοχοΐδη. Αυτό απαιτεί από την μία όταν πραγματοποιούνται συγκεντρώσεις να εξασφαλίζεται ότι οι παρεβρισκόμενοι δεν θα προχωρήσουν σε αναίτιες και όχι προετοιμασμένες συγκρούσεις με την αστυνομία. Κάτι τέτοιο δυστυχώς δεν ειναι δεδομενο μιας και αποτελεί πρακτική ορισμένων πολιτικών ομάδων οι εθιμοτυπικές μικροσυγκρούσεις με παρευρισκόμενους αστυνομικούς. 

Από την άλλη είναι απαραίτητη η νομική και οικονομική ενίσχυση των συλληφθέντων και των θυμάτων της αστυνομικής αυθαιρεσίας. Μπορεί τα περιθώρια της αστικής δικαιοσύνης να είναι μικρά αλλά δεν σημαίνει ότι δεν πρέπει να γίνεται η καλύτερη δυνατή προσπάθεια. Έχει μεγάλη σημασία για κάποιον που δεν έχει την οικονομική δυνατότητα να στηρίξει μια δίκη να γνωρίζει ότι έχει την υλική στήριξη του κινήματος. Εκτός από την ηθική που πρέπει να θεωρείται δεδομένη. Όπως πχ οι συλληφθέντες της Βικτώριας που πρέπει να καθίσουν στο εδώλιο. Τέτοιες δράσεις ταξικής αλληλεγγύης αναλάμβαναν η Εργατική Βοήθεια και η Κοινωνική Αλληλεγγύη στον μεσοπόλεμο. Από αυτή την ιστορική πείρα πρέπει να διδαχθούμε.

ergatiki_antipoliteusi

H Εργατική Αντιπολίτευση δρα, αγωνίζεται, μαθαίνει και ελπίζει στους σεισμούς που μέλλονται να έρθουν.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

one + five =

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.