Προσφυγικές ροές και Τουρκια

Τις τελευταίες μέρες όλοι παρακολουθούμε τις εξελίξεις με τα κύματα των προσφύγων που διοχετεύονται στον Έβρο από την κυβέρνηση της Τουρκίας. Μπροστά σε αυτά τα γεγονότα η αντίδραση και διάφορες μερίδες του αστικού τύπου προβάλουν απόψεις που υποστηρίζουν ότι ο αριθμός των προσφύγων που βρίσκονται στην Ελλάδα είναι πολύ μεγάλος ή ότι οι συγκεκριμένοι άνθρωποι είναι τμήμα κάποιου σχεδίου εισβολής στην χώρα. Όλα αυτά φυσικά δεν ισχύουν. Η Ελλάδα δεν έχει κάποιο τεράστιο αριθμό προσφύγων σε σχέση με τις υπόλοιπες χώρες του πλανήτη ειδικά αν σκεφτεί κανείς την γεωγραφική της θέση. Δηλαδή ότι βρίσκεται στο ανατολικό άκρο της Ευρώπης στην Μεσόγειο δίπλα σε μια περιοχή που μαστίζεται από πολέμους (που οι ΗΠΑ/ΕΕ, ΝΑΤΟ έχουν εν πολλοίς δημιουργήσει) και ακραία φτώχεια. Αναλυτικά στοιχεία παρουσιάζονται και στο συγκεκριμένο άρθρο. Επίσης η συντριπτική πλειοψηφία των νέων αφίξεων που έχουμε τα τελευταία χρόνια δεν θέλουν να παραμείνουν στην Ελλάδα. Βρίσκονται όμως εγκλωβισμένοι εδώ λόγω του Δουβλίνο ΙΙ και των κανονισμών της ΕΕ που δεν τους επιτρέπουν να μετακινηθούν σε άλλες χώρες εντός της. Μάλιστα ένας μεγάλος αριθμός αυτών ζουν σε κολαστήρια όπως αυτό της Μόρια.

Επίσης οι νέες αφίξεις δεν είναι πράκτορες που σκοπό έχουν να κατακτήσουν την χώρα ή να κάνουν οργανωμένο σαμποτάζ. Έχουν το ίδιο background με όσους έχουν έρθει τα τελευταία χρόνια. Είναι αλήθεια όμως ότι το υποτιθέμενο άνοιγμα των συνόρων που εξήγγειλε η κυβέρνηση Ερντογάν στην Τουρκία και το οποίο οδήγησε στα φαινόμενα των τελευταίων ημερών στον Έβρο αποτελεί κομμάτι ενός διπλωματικού παιχνιδιού που παίζει με την ΕΕ και σχετίζεται στενά με τις εξελίξεις στο μέτωπο της Ιντλίμπ στην Συρία. Εκεί ο Συριακός στρατός καταλαμβάνει νέες θέσεις και απωθεί τις ομάδες της αντιπολίτευσης που στηρίζει η Τουρκία απειλώντας την ίδια την Ιντλίμπ. Η Τουρκία που έχει δυνάμεις στην συριακή επαρχία απειλεί με μεγάλης κλίμακας στρατιωτική επίθεση τους Σύριους. Σε μια παράλληλη ενέργεια πιέζει την ΕΕ χρησιμοποιώντας τους πρόσφυγες σαν διαπραγματευτικό χαρτί. Εννοείται ότι όσοι έφτασαν τις τελευταίες μέρες στα σύνορα δεν έφυγαν τώρα από την Συρία λόγω της προέλασης του Συριακού στρατού. Βρίσκονταν ήδη στην Τουρκία στα αντίστοιχα με της Ελλάδας στρατόπεδα προσφύγων που διαθέτει. Όπως επίσης πρέπει να έχουμε ξεκάθαρο ότι το πρόβλημα στην Συρία θα αρχίσει να λύνεται μόνο αν επικρατήσουν πλήρως οι δυνάμεις του Ασαντ εναντι των ομάδων της αντιπολίτευσης που στηρίζονται από τους Νατοϊκούς (Οι Κούρδοι του YPG είναι φυσικά διαφορετική περίπτωση). Οι ομάδες αυτές δεν είναι τίποτα επαναστάτες ενάντια στα υπαρκτά προβλήματα που έχει το συριακό καθεστώς (Τέτοιοι ίσως να υπήρξαν κάποιοι τους πρώτους μήνες του συριακού εμφύλιου). Πρόκειται για τζιχαντιστές και όχι μόνο, ξενοκίνητους μισθοφόρους. Αν έχουν μείνει μετριοπαθείς και προοδευτικοί άνθρωποι αυτή την στιγμή στα μέτωπα της Συρίας αυτοί πολεμάνε ή υπέρ του Άσαντ ή με τους Κούρδους.

 

Αριθμοί και ροές προσφύγων

 

Οι διάφορες μερίδες της κομμουνιστικής/αντικαπιταλιστικής αριστεράς παίρνουν θέση και αναπτύσουν δράσεις με αφορμή τα συγκεκριμένα γεγονότα. Μεταξύ άλλων παρουσιάζονται απόψεις που καταδικάζουν την στάση της Ελληνικής κυβέρνησης υποστηρίζοντας ότι τα σύνορα πρέπει να ανοίξουν για τους πρόσφυγες που έχουν συγκεντρωθεί στον Έβρο. Αυτό είναι ανέφικτο και προβληματικό για διάφορους λόγους. Δεν θα ήταν καθόλου ανθρωπιστικό να τους αφήσουμε να μπουν ώστε η κυβέρνηση να τους πιάσει και να τους κλείσει σε στρατόπεδα σαν της Μόρια επ’ αόριστον. Tα οποία μάλιστα είναι και αρκετά χειρότερα από τα αντίστοιχα της Τουρκίας. Ας παραδεχθούμε την αλήθεια. H ΕΕ δεν πρόκειται να τους δεχτεί αύριο και η πίεση που μπορεί να ασκήσει το κίνημα ώστε να γίνει κάτι τέτοιο δεν είναι φυσικά αρκετή αυτή την στιγμή. Σε μια τέτοια περίπτωση θα είχαμε ήδη αρχίσει να μεταφέρουμε αυτούς που μένουν τώρα στην Ελλάδα και θέλουν να φύγουν. Άρα το να ανοίγαμε τα σύνορα θα τους έβαζε σε καινούργιες μεγαλύτερες περιπέτειες. Επιπλέον θα παίζαμε το παιχνίδι του Ερντογάν που δεν έχει θέμα με το να τους στεγάσει (Τουλάχιστον όχι μεγαλύτερο από το Ελληνικό κράτος) δεδομένου ότι μέχρι τώρα το έκανε και έχει πληρωθεί αδρά για αυτό. Κατά τη σύνοδο των πρέσβεων του ΝΑΤΟ η Τουρκία ζήτησε τη ΝΑΤΟϊκή συνδρομή για να διατηρήσει την κατοχή και επί της ουσίας να προσαρτήσει συριακά εδάφη, στα οποία παράνομα έχει εισβάλει. Για να ασκήσει επιπλέον πίεση στην ΕΕ διοχετεύει κάποιες ροές προσφύγων από τους καταυλισμούς της στα Ελληνικά σύνορα παίζοντας με τις ζωές και την ακεραιότητά τους. Η Ευρωπαϊκή ένωση δεν δέχεται να ασκήσει πραγματική πίεση στον Ερντογάν ή να πάρει μέρος των προσφύγων και η Ελληνική κυβέρνηση δεν άσκησε βέτο όταν η Τουρκία επικαλέστηκε το άρθρο 4 το οποίο σχετίζεται με απειλές που δέχεται ένα κράτος μέλος της στη σύνοδο του ΝΑΤΟ. Δυστυχώς εύκολη λύση στο πρόβλημα δεν υπάρχει. Το κίνημα τώρα πρέπει να διεκδικήσει:

 

  • Κατάργηση των κανονισμών του Δουβλίνου και της κοινής δήλωσης ΕΕ – Τουρκίας.

  • Να κλείσουν όλα τα hotspots στα νησιά του Αιγαίου και να μη δημιουργηθούν νέα, ούτε κλειστά, ούτε ανοιχτά.

  • Άμεσος απεγκλωβισμός από τα νησιά και με γρήγορες διαδικασίες να πάνε στις χώρες προορισμού τους.

  • Η ΕΕ και ο ΟΗΕ να οργανώσουν διαδικασίες υποβολής αιτήσεων ασύλου μέσα στην Τουρκία και στα σύνορα με την Ελλάδα και στα σύνορα με τη Συρία και απευθείας μετακίνηση στις χώρες προορισμού τους.

  • Να σταματήσει τώρα κάθε συμμετοχή, στήριξη και εμπλοκή στις ενέργειες και τις επιχειρήσεις του ΝΑΤΟ, των ΗΠΑ και της ΕΕ στην περιοχή της Μέσης Ανατολής, που στηρίζουν την εισβολή της Τουρκίας στη Συρία, τις επεμβάσεις στη Λιβύη, διαιωνίζοντας τον πόλεμο και τις καταστροφές».

 

 

Παραπομπές:

ergatiki_antipoliteusi

H Εργατική Αντιπολίτευση δρα, αγωνίζεται, μαθαίνει και ελπίζει στους σεισμούς που μέλλονται να έρθουν.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

3 × 4 =

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.