Θεσμική αυθαιρεσία και ΜΜΕ

Αιχμή του δόρατος της κόντρας ανάμεσα στην κυβέρνηση και την αξιωματική αντιπολίτευση έχει γίνει το πακέτο των 20 εκατομμυρίων ευρώ που δόθηκε σε 1.232 ΜΜΕ και ιστοσελίδες ως πληρωμή για «καμπάνια ενημέρωσης για τον κορονοϊό». Δηλαδή για το «Μένουμε Σπίτι». Νομικά το κράτος έχει το δικαίωμα να ζητά την μετάδοση μηνυμάτων κοινωνικού ενδιαφέροντος από ΜΜΕ χωρίς να υποχρεούται να τα πληρώσει. Οπότε το κονδύλι αυτό ήταν κατά βάση αχρείαστο. Η κυβέρνηση όμως δεν διαχειρίστηκε την κατανομή μέσα από τις διαδικασίες κάποιου κρατικού οργανισμού. Το ποσό δώθηκε στην διαφημιστική εταιρεία Initiative και αυτή έκανε την διαχείρισή κρατώντας 3% προμήθεια. 

Μέσω του προγράμματος Διαύγεια γίνονται γνωστά το χρήματα που δόθηκαν από το κράτος σε προγράμματα και που πήγαν. Το γεγονός όμως ότι η διαχείριση έγινε από ιδιώτη κάνει την αποκάλυψη του ποιός πήρε τι πιό περίπλοκη. Στην προκειμένη περίπτωση στην λίστα βρίσκονται ένα σωρό ιστοσελίδες χωρίς περιεχόμενο και ΜΜΕ φίλια προσκείμενα στην ΝΔ. Αυτό που αρνείται ακόμα να αποκαλύψει η κυβέρνηση είναι το ποσό που δόθηκε στο κάθε μέσο. Μάλλον γιατί η αλήθεια για την κατανομή θα δημιουργήσει νέες αντιδράσεις.

Στην συγκεκριμένη περίπτωση μπαίνουν δύο ζητήματα. Καταρχάς είναι προκλητικό σε μια περίοδο έντονης ύφεσης που γίνονται απολύσεις, περικοπές μισθών, μικρομεσαίες επιχειρήσεις υπολειτουργούν και κλείνουν η κυβέρνηση να πετάει λεφτά. Τα χρήματα αυτά θα έπρεπε να δοθούν για την ανακούφιση των ασθενέστερων. Στο πολιτικό σκέλος του πράγματος όμως προφανώς το κονδύλι αυτό δόθηκε για και για να ενισχύσει την πολιτική υποστήριξη που δείχνουν στην κυβέρνηση μερίδα των ΜΜΕ. Μάλλον υποκριτική είναι και η ευθιξία που έδειξε μερίδα του τύπου απέναντι στο σποτ του ΣΥΡΙΖΑ για το σχετικό κονδύλι. Αν δεν είσαι εγκάθετος της κυβέρνησης ή οποιουδήποτε πολιτικού κέντρου δεν έχεις λόγο να σε προσβάλει.

Εντός της καραντίνας η κατεύθυνση της πλειοψηφίας των ΜΜΕ είναι να προβάλουν την έκταση της πανδημίας και να τονίζουν την τήρηση ευθύνη που έχουν οι πολίτες για την τήρηση των μέτρων. Όχι να προβάλουν δηλαδή τις αιτίες της, τις κοινωνικές ανισότητες που διόγκωσε, τις πρωτοβουλίες αντίστασης και αλληλεγγύης που δημιουργήθηκαν. Αυτό το βάρος το σήκωσε για άλλη μια φορά η Αριστερά και το κίνημα. Στις διάφορες παραλλαγές του και τα πολλά και υπαρκτά του προβλήματα. Θα έπρεπε όμως να περιμένουμε κάτι διαφορετικό; Το κάθε ΜΜΕ χρειάζεται χρήματα για να συντηρηθεί μιας και είναι μια επιχείρηση που έχει λειτουργικά έξοδα και σκοπό έχει το κέρδος. Επίσης για να μπορεί να έχει αξιόλογους δημοσιογράφους που να αφιερώνουν τον απαραίτητο χρόνο στην δουλειά τους πρέπει να μπορεί να τους αμείβει.

Τα ΜΜΕ στην συντριπτική τους πλειοψηφία ανήκουν σε αστούς ιδιοκτήτες και πρόσκεινται σε πολιτικά κέντρα. Οι δημοσιογράφοι που εργάζονται εκεί ξέρουν ότι για να κάνουν καριέρα και να προστατέψουν την δουλειά τους πρέπει να έχουν λόγο αρεστό στον εκάστοτε ιδιοκτήτη. Τα ΜΜΕ στην πλειοψηφία τους δεν είναι κάτι ξέχωρο από το οικονομικό και πολιτικό σύστημα της κοινωνίας μας. Εξαρτώνται από αυτό και η ευημερία τους σχετίζεται με το πόσο καλά το εξυπηρετούν. Στην Ελλάδα συγγεκριμένα πέντε οικογένειες επιχειρηματιών ελέγχουν το σύνολο σχεδόν των Μέσων επικοινωνίας.

Ερώτημα είναι πως θα μπορούσε να δημιουργηθεί ένα θεσμικό πλαίσιο που θα διευκόλυνε την δημιουργία ανεξάρτητων-συνεταιριστικών ΜΜΕ. Με σκοπό να μπορέσει να ενισχυθεί ένας πόλος δημοσιογραφίας άλλου τύπου. Δεδομένης της εξάπλωσης του διαδυκτίου και των social media κάτι τέτοιο είναι πλέον πιο εύκολο από παλιότερα. Συγκεκριμένα τέτοια παραδείγματα υπάρχουν αυτή την στιγμή στην Ελλάδα και δίνουν πολύ καλά δείγματα δουλειάς. Με σεβασμό στην πληροφόρηση των πολιτών και στις αξίες της δημοσιογραφίας.

Ένα Μέσο Επικοινωνίας δεν αναμεταδίδει μόνο γεγονότα αλλά οργανώνει τις ειδήσεις και επηρεάζει την οπτική που θα τις προσλαμβάνουν οι δέκτες του. Ερμηνεύει δηλαδή και όχι απλά παρουσιάζει γεγονότα. Άρα σε μια ταξική κοινωνία δεν μπορεί κανείς να μην έχει πολιτικό πρόσημο. Ακόμα και το να μην έχεις πολιτική θέση είναι και αυτό μια πολιτική θέση. Το ζήτημα είναι πως θα μπορέσει να δοθεί η δυνατότητα και σε αυτούς που θέλουν να ασκήσουν κριτική στην εκάστοτε εξουσία χωρίς να εξαρτώνται από οικονομικά και κομματικά κέντρα που εξ αντικειμένου τους περιορίζουν.

ergatiki_antipoliteusi

H Εργατική Αντιπολίτευση δρα, αγωνίζεται, μαθαίνει και ελπίζει στους σεισμούς που μέλλονται να έρθουν.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

nine + sixteen =

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.