Βαδίζοντας σε αχαρτογράφητα νερά

Όπως είναι γνωστό την Δευτέρα 4/5 έχουμε την σταδιακή άρση των περιοριστικών μέτρων από την κυβέρνηση. Σκοπός είναι η σταδιακή επανεκκίνηση των κανονικών ρυθμών λειτουργίας της κοινωνίας και της οικονομίας. Παρά την υποστήριξη που δείχνουν στην κυβέρνηση και στις επιλογές της κατά την διάρκεια της καραντίνας οι πολίτες μόνο σίγουροι δεν αισθάνονται για το μέλλον. Αυτό δείχνουν και τα σχετικά γκάλοπ που δημοσιεύονται. Η κατάσταση στην οικονομία και η διασφάλιση της υγείας του λαού είναι τα κρίσιμα ζητήματα που απασχολούν σχεδόν όλους.

 

Οικονομία

Αυτά τα θέματα θα αποτελέσουν και τις δύο κεντρικές αιχμές γύρω από τις οποίες θα κριθεί η σταση των πολιτικών δυνάμεων αλλά και που αναμένεται να δημιουργήσουν κοινωνικές αντιδράσεις. Φυσικά αυτά τα δύο ζητήματα συνδέονται καθώς η τωρινή κρίση είναι αποτέλεσμα των περιοριστικών μέτρων. Άρα αν δεν σταματήσει η πανδημίας δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί και η ύφεση. Αυτό από μόνο του αποτελεί περίπλοκο πρόβλημα για οποιοδήποτε κυβέρνηση διαχειρίζεται μια οικονομία ελεύθερης αγοράς. Ειδικά εφόσον οι δείκτες μεταβολής του ΑΕΠ ήταν ούτως η άλλως πτωτικοί ήδη πριν την εμφάνιση της πανδημίας. Η παγκόσμια οικονομία δηλαδή δεν είχε ξεπεράσει πλήρως την ύφεση του 2008.

Στην Ελλάδα αυτή την στιγμή η μισή οικονομική δραστηριότητα έχει σταματήσει. Το 41% των πολιτών δηλώνουν ότι έχουν μειωθεί τα εισοδήματά τους ενώ η επίσημη ανεργία αναμένεται να φτάσει στο 20,9% με 22,8% από 16,4% που ήταν τον Γενάρη του 2020. Αντίστοιχα το ΑΕΠ αναμένεται να μειωθεί από 6,7% έως 10,6%. Αυτές οι προβλέψεις αναμένουν σαν χειρότερο σενάριο ένα δεύτερο κύμα το φθινόπωρο του 2020. Άρα σταδιακή αύξηση του ΑΕΠ μέσα στο 2021. Φυσικά αυτό δεν σημαίνει και άμεση βελτίωση των συνθηκών ζωής των ανέργων και των χαμηλόμισθων. Ένα πιθανό σενάριο είναι ένα ακόμα μνημόνιο, εντός του 2021, που θα μετακυλήσει για άλλη μια φορά τα σπασμένα της ύφεσης στις πλάτες των λαϊκών στρωμάτων. Επίσης κανείς δεν εγγυάται τα εισοδήματα όσων έχουν πληγεί για όλο το χρονικό διάστημα που δεν θα μπορούν να δουλέψουν και να αμειφθούν όπως πριν.

 

Εξάπλωση του κορονοϊού

Μέχρι τώρα ομολογουμένως η εξάπλωση του ιού ήταν περιορισμένη στην Ελλάδα. Σε αυτό μέτρησε ότι η εξάπλωση καθυστέρησε σε σχέση με άλλες χώρες της Ευρώπης. Ας δούμε πχ την περίπτωση του Βελγίου το οποίο είναι από τις πρώτες χώρες στην Ε.Ε. σε αριθμό θανάτων ανά εκατομμύριο κατοίκους. Το Βέλγιο έκανε λοκ ντάουν στις 17 Μαρτίου η Ελλάδα στις 23 Μαρτίου. Το πρώτο θύμα στο Βέλγιο καταγράφεται στις 11 Μαρτίου, ενώ στην Ελλάδα στις 12 Μαρτίου. Η χώρα μας έχει αντίστοιχο βαθμό διάδοσης του ιού με τις γειτονικές της Βαλκανικές χώρες.

Αυτό σημαίνει ότι το λοκ νταουν ήταν αναγκαίο αλλά είμασταν και τυχεροί ως χώρα. Ή ότι τα χαρακτηριστικά της οικονομίας δηλαδή έλλειψη πολλών μεγάλων εργασιακών χώρων και όχι τόσο έντονη διεθνοποίηση βοήθησαν. Κανείς δεν εγγυάται όμως ότι αυτό θα συνεχιστεί για πάντα. Αρα ο περιορισμός μετακινήσεων από μόνος του δεν θα αρκέσει στην περίπτωση που θα έχουμε κάποια εξάπλωση τις επόμενες εβδομάδες/μήνες. Απαιτείται και ένα σύστημα υγείας που να μπορεί να διαχειριστεί έναν ξαφνικό μεγάλο αριθμό κρουσμάτων. Οπότε χρειάζονται κάποιες χιλιάδες νέες προσλήψεις, δωρεάν μάσκες, αντισηπτικά στον πληθυσμό, περισσότερες Μ.Ε.Θ, αναλώσιμα για τα νοσοκομεία, επίταξη ιδιωτικών δομών υγείας εφόσον δεν επαρκούν οι δημόσιες, υποχρεωτικά μέτρα υγιεινής σε όλους τους εργασιακούς χώρους και ειδικά στους μεγάλους κ.α. Πράγματα δηλαδή που δεν έχουν γίνει. Μπροστά σε ένα ενδεχόμενο έξαρσης κρουσμάτων λοιπόν είναι πιθανό να έχουμε σοβαρό πρόβλημα.

 

Πρωτομαγιά 2020

Μέσα σε αυτές τις συνθήκες οι αγωνιστικές διεκδικήσεις και οι πρωτοβουλίες αλληλεγγύης έχουν σημασία και πρέπει να ενταθούν. Ξεχωριστό μήνυμα αντίστασης αποτέλεσε η φετινή πορεία της Πρωτομαγιάς. Πολύ θετική εντύπωση προκάλεσε η συντονισμένη συγκέντρωση περίπου 2500 διαδηλωτών του ΠΑΜΕ στην πλατεία Συντάγματος. Μάλιστα ήταν μια εικόνα που κυκλοφόρησε πολύ στα ΜΜΕ στην Ελλάδα αλλά αναπαρήχθηκε και από ξένα ΜΜΕ. Μεγάλη συμμετοχή, ίσως μεγαλύτερη και από πρόσφατες απεργιακές κινητοποιήσεις προ κορονοϊού και μάλλον μεγαλύτερη από το ΠΑΜΕ, είχε και η πορεία στην οποία συμμετείχαν κόμματα της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς, πρωτοβάθμια σωματεία και συλλογικότητες του αντιεξουσιαστικού χώρου στην Αθήνα. Πολύ μαζικό ήταν ειδικά το μπλοκ των αντιεξουσιαστών. Αντίστοιχες κινητοποιήσεις έγιναν σε αρκετές πόλεις της Ελλάδας και σε κάποιες ακόμα περιοχές της Αθήνας. Από ότι φαίνεται δεν υπήρξε προσπάθεια της αστυνομίας να συλλάβει ή να κόψει πρόστιμα σε διαδηλωτές.

 

Συγκέντρωση ΠΑΜΕ, πλατεία Συντάγματος 1/5/2020

 

Κοινωνικές αντιδράσεις και προοπτική

Το 2019 σημαδεύτηκε από τεράστιες, μεγάλης διάρκειας και μαχητικότητας λαϊκές αντιδράσεις σε μια σειρά χωρών. Στην Χιλή, στον Λίβανο, στο Ιράκ αλλά και στην Γαλλία λαϊκές μάζες βγήκαν στους δρόμους διεκδίκησαν και συγκρούστηκαν. Η αιτία ήταν οι κοινωνικές ανισότητες αν και οι αφορμές μερικές φορές μοιάζαν όχι τόσο σημαντικές. Η αύξηση του εισιτηρίου στα μέσα μαζικής μεταφοράς στην Χιλή ή η αύξηση της τιμής του WhatsApp στο Λίβανο. Βλέπουμε δηλαδή ότι οι καπιταλιστικές κοινωνίες είναι καζάνια που βράζουν και μπορεί να ξεσπάσουν σε ανύποπτο χρονικό διάστημα.

Ο κορονοϊός και η ύφεση που τρίγγαρε είναι κάτι που μπορεί να προκαλέσει τέτοιες αντιδράσεις. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι θα γίνουν εξεγέρσεις παντού, όπως γίνεται αυτές τις μέρες στην Τρίπολη του Λιβάνου. Ή ότι οι εξεγερμένοι θα δημιουργήσουν δομές οργάνωσης, πόσο μάλλον με γνησίως ριζοσπαστικό προσανατολισμό, αυθόρμητα. Για να μπορέσουν οι αυθόρμητες εξεγέρσεις να γίνουν δύναμη αμφισβήτησης πρέπει να επιδράσει σε αυτές ένα επαναστατικό πολιτικό κόμμα που να θέλει και να μπορεί να “καβαλήσει τον τίγρη”. Κάτι τέτοιο στην περίπτωση της Ελλάδας δεν υπάρχει και αποτελεί ερώτημα που πρέπει να απαντήσει η ριζοσπαστική, κομμουνιστική αριστερά.

Ειδικά στη χώρα μας βαραίνει η ήττα και ενσωμάτωση της κοινωνικής αντίδρασης του 2010-2015. Αυτό κάνει ακόμα πιο δύσκολο να περιμένουμε ότι ο ίδιος πληθυσμός θα κινηθεί ριζοσπαστικά ξανά σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα δεδομένης της απογοήτευσης που δέχτηκε. Το τι εξελίξεις θα μας φέρουν τα επόμενα χρόνια είναι κάτι που δεν μπορούμε να προβλέψουμε. Η δράση μας στο σήμερα όμως έχει σημασία και μπορεί να κάνει την διαφορά.

 

Παραπομπές:

Η αβάσταχτη ελαφρότητα του να μην ξεχωρίζεις την κωλοφαρδία από την ικανότητα, antapocrisis.gr

ergatiki_antipoliteusi

H Εργατική Αντιπολίτευση δρα, αγωνίζεται, μαθαίνει και ελπίζει στους σεισμούς που μέλλονται να έρθουν.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

11 + nine =

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.